كه اسعد پسر خاله من است ، من از او شرم دارم . و اين دو مرد ، اعنى ( 1 ) سعد معاذ و اسيد حضير ( 2 ) رئيسان و مهتران قوم بودند و مشرك بودند . اسيد حربه اى بر گرفت و آمد تا به حايطى كه ايشان در آن جا بودند ، راست كه اسعد ، اسيد را ديد ، مصعب را گفت : اين سيّد قوم است تا دانى كه با اين سخن چگونه بايد گفتن ! اسيد فراز آمد و روى در مصعب نهاد و گفت - به لفظى درشت و روى ترش : چه كار را آمده ( 3 ) و سفيهان ما را گمراهى مىدهى ( 4 ) ! برخيزيد و از اين شهر به روى ( 5 ) اگر شما را هلاك خود آرزو نيست ، و جان خود به كار است شما را . مصعب گفت او را : اگر بنشينى ( 6 ) و از من چند سخن بشنوى ( 7 ) ، اگر با راى تو موافق باشد فهو المراد ، و اگر بر خلاف آن باشد كه تو را راى بود خود انگار كه نشنيدى . اسيد گفت : با انصاف گفتى . آنگه حربه به زمين فرود زد و بنشست ، و مصعب چند آيت ( 8 ) قرآن بر او خواند ، و وصف اسلام با او بگفت و او مىشنيد و روى او تازه مىشد ، و بشاشت و استبشار در او پديد آمد ( 9 ) ، تا گفتند : و اللَّه كه ما مسلمانى در روى او بشناختيم ، پيش از آن كه سخن گفت [ 450 - ر ] از اشراق و طلاقت روى او . آنگه گفت : نيكو كلامى است و نيكو طريقتى ( 10 ) است . چگونه كند آن كس كه خواهد كه در دين آمد ( 11 ) ؟ گفتند : اوّل غسل كند و جامه پاكيزه در پوشد ، و كلمه شهادت بگويد ، و دو ركعت نماز كند ( 12 ) . او ( 13 ) شهادتين بگفت ، و برخاست و غسل كرد و جامه پاكيزه در پوشيد ( 14 ) و دو ركعت نماز كرد ، آنگه گفت : من مىروم تا مردى را بر شما فرستم كه اگر او اجابت كند شما را ، و در اين دين آيد ، هيچ كس بر شما

--> ( 1 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : يعنى . ( 2 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : اسيد حصين . ( 3 ) . فق : آمده / آمده اى ، مب : آمده‌ايد . ( 4 ) . مب : مىدهيد . ( 5 ) . فق ، مب : برويد . ( 6 ) . مج ، وز : بنشينيد ، با توجّه به دب تصحيح شد . ( 7 ) . مب : بشنويد . ( 8 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر از . ( 9 ) . وز و ديگر نسخه بدلها : مىآمد . ( 10 ) . مب ، مر : طريقى . ( 11 ) . دب : در اين دين آيد ، آج ، لب ، فق : كه در دين آيد ، مر : خواهد به اسلام در آيد و دين اسلام قبول كند . ( 12 ) . مب : نماز بگزارد . ( 13 ) . مر كلمه . ( 14 ) . دب : از اين جا به بعد چند صفحه افتادگى دارد .